



Meinke kan buikschuiven!!

Sake bouwt een huisje en maakt muziek.

Met de sambabal

Meinke vindt de trein geweldig en draait vaak aan de knop voorin.

Sake leest heel veel Jip en Janneke ("Jip en Janneke-monster") en Meinke mag ondertussen aan al Sake's speelgoed komen.... dat is leuk!!

Adriaan wil nooit meer zonder potjes komen te zitten....
Met de sambabal
Meinke vindt de trein geweldig en draait vaak aan de knop voorin.
Sake leest heel veel Jip en Janneke ("Jip en Janneke-monster") en Meinke mag ondertussen aan al Sake's speelgoed komen.... dat is leuk!!
Adriaan wil nooit meer zonder potjes komen te zitten....
Eindelijk is Meinke weer wat beter. De afgelopen dagen was ze flink ziek met hoge koorts (40.4 gemeten!), naar voelen, alleen maar op schoot willen zitten, veel verlatingsangst, veel wakker 's nachts, naar het oortje grijpen en duidelijk pijn hebben bij bewegingen. Heel zielig!
Gelukkig gaat het vandaag weer een stuk beter. Meinke heeft alleen geen trek in brood, en is wat meer knuffelig, maar begint het buikschuiven weer op te pakken, en is heel trots op haar nieuwe verworvenheid. Sake wil heel veel Jip en Janneke lezen en Meinke mag aan al Sake's speelgoed zitten, hartstikke leuk!
Ook heeft ze veel lol met spelen. Ze is dol op hondje Pip en als we die aan laten komen lopen, begint ze al te stralen, pakt haar en laat haar weer vallen, expres. Als ik dan "boem" zeg (maar niet te vaak doen!), begint Meinke helemaal te giechelen om zichzelf, hihihi. Erg schattig!
Ook is Meinke lekker aan het praten. Maandag heeft oma, en later Adriaan opgepast en toen opa haar op kwam halen, ging hij "opa"oefenen. Ze luisterde geconcentreerd en verrek.... Toen Ilse thuis kwam zei ze: "en hoe was het met oma en papa?", zei ze "o o o o o opa...... papapa papapa"
Nog een paar Sake opmerkingen:
Over groeien, terwijl hij beneden in de vensterbank zit te kletsen: "als ik hier heeeel lang blijf zitten, dan doet de vensterbank krak"!
In bed, kletsend met Adriaan: "papa, als ik roep dat mijn dekentje niet goed is, dan heb ik het ook een klein beetje koud, maar ik vind het ook heel gezellig als jullie bovenkomen" :-)
Peuterfantasieen, ook met Adriaan in bed (dan voelt hij zich kennelijk schuldig over iets): "papa, ik heb knijpers in de grond gestopt, heel diep en straks komen ze misschien uit de kraan..."
Dezelfde peuterfantasieen en schuldgevoel speelde ook een weekje eerder toen Sake panisch in bed zat te huilen: hij had kennelijk het visnet in de vijver gegooid en voelde zich heeeel schuldig. "ik wilde visjes vangen en toen kwamen ze niet en toen heb ik het net in de sloot gegooid" "dan gaan de visjes het proeven en dan vinden ze het helemaal niet le-hehehe-kker....." "En ik ben bang dat het wegdijft" "en ik ben bang dat we het niet meer terugvinden" "waarom hebben we dan een net?" (als we uitleggen dat we geen visjes willen vangen). En als we troosten dat de visje dan wel ergens anders gaan zwemmen "waarom gaan de visjes dan ergens anders zwemmen?"
Gelukkig gaat het vandaag weer een stuk beter. Meinke heeft alleen geen trek in brood, en is wat meer knuffelig, maar begint het buikschuiven weer op te pakken, en is heel trots op haar nieuwe verworvenheid. Sake wil heel veel Jip en Janneke lezen en Meinke mag aan al Sake's speelgoed zitten, hartstikke leuk!
Ook heeft ze veel lol met spelen. Ze is dol op hondje Pip en als we die aan laten komen lopen, begint ze al te stralen, pakt haar en laat haar weer vallen, expres. Als ik dan "boem" zeg (maar niet te vaak doen!), begint Meinke helemaal te giechelen om zichzelf, hihihi. Erg schattig!
Ook is Meinke lekker aan het praten. Maandag heeft oma, en later Adriaan opgepast en toen opa haar op kwam halen, ging hij "opa"oefenen. Ze luisterde geconcentreerd en verrek.... Toen Ilse thuis kwam zei ze: "en hoe was het met oma en papa?", zei ze "o o o o o opa...... papapa papapa"
Nog een paar Sake opmerkingen:
Over groeien, terwijl hij beneden in de vensterbank zit te kletsen: "als ik hier heeeel lang blijf zitten, dan doet de vensterbank krak"!
In bed, kletsend met Adriaan: "papa, als ik roep dat mijn dekentje niet goed is, dan heb ik het ook een klein beetje koud, maar ik vind het ook heel gezellig als jullie bovenkomen" :-)
Peuterfantasieen, ook met Adriaan in bed (dan voelt hij zich kennelijk schuldig over iets): "papa, ik heb knijpers in de grond gestopt, heel diep en straks komen ze misschien uit de kraan..."
Dezelfde peuterfantasieen en schuldgevoel speelde ook een weekje eerder toen Sake panisch in bed zat te huilen: hij had kennelijk het visnet in de vijver gegooid en voelde zich heeeel schuldig. "ik wilde visjes vangen en toen kwamen ze niet en toen heb ik het net in de sloot gegooid" "dan gaan de visjes het proeven en dan vinden ze het helemaal niet le-hehehe-kker....." "En ik ben bang dat het wegdijft" "en ik ben bang dat we het niet meer terugvinden" "waarom hebben we dan een net?" (als we uitleggen dat we geen visjes willen vangen). En als we troosten dat de visje dan wel ergens anders gaan zwemmen "waarom gaan de visjes dan ergens anders zwemmen?"
Hij was helemaal overstuur....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten